Uprzedzenia

W dobie globalnych społeczeństw nierówności są zakorzenione w uprzedzeniach. To podstawowy sposób, w jaki ludzie rozumieją świat wokół siebie. Mentalnie kategoryzują różne grupy. Jest to sposób na „wzmocnienie przywileju grupowego”. Niezmiennie uprzedzenia wynikają z lęku przed obcymi lub poczucia wyższości nad innymi. Tworzy go stosunek do określonej grupy społecznej oparty na niepełnych lub błędnych informacjach.

Uogólnienia, nadmierne uproszczenia i stereotypy dotyczące grupy oparte na wcześniejszych założeniach mogą prowadzić do błędnych przekonań. Prowadzi to do dyskryminacji i nierówności. Nierówności tych można doświadczyć w różnych przestrzeniach miasta. Bez zrozumienia natury uprzedzeń każdy proces zaangażowania społeczności będzie skazany na niepowodzenie. Jeśli mamy współprojektować przestrzeń publiczną, aby ludzie mogli łączyć się między kulturami, musimy zrozumieć nieodłączne sposoby, jak ludzie rozumieją „innych”, tak aby mity te mogły zostać skutecznie rozwiązane przed budowaniem wspólnego poczucia miejsca i współtworzenia publicznej przestrzeni.

Najbardziej znane rodzaje uprzedzeń to rasizm, seksizm, homofobia, nacjonalizm, uprzedzenia religijne i ageizm. Negatywne uprzedzenie ma miejsce, gdy nastawienie jest wrogie wobec członków grupy. Pozytywne uprzedzenie jest wtedy, gdy nastawienie jest nadmiernie korzystne dla grupy. Grupy, które są celem uprzedzeń, można rozróżnić na podstawie jednej z kilku cech. Religia, pochodzenie etniczne, język, klasa społeczna, płeć, zdolności fizyczne, wiek lub orientacja seksualna są formami uprzedzeń. Często są one wyróżniane specyficznymi dziedzicznymi cechami fizycznymi, takimi jak kolor skóry.

 

 

 


 

Przezwyciężanie uprzedzeń

Uprzedzenia mogą zostać zredukowane, gdy dowiadujemy się więcej o różnych kulturach. Umieszczanie ludzi w kontekstach, w których stają się bardziej empatyczni dla członków innych grup kulturowych, jest jedną z metod, która wykazała znaczny sukces w przeciwdziałaniu uprzedzeniom. Wyobrażając siebie w tej samej sytuacji, ludzie są w stanie myśleć o tym, jak zareagują i lepiej zrozumieć działania innych ludzi.

Istnieje szereg hipotez, które badają charakter relacji międzykulturowych. Najszerzej akceptowana jest „hipoteza kontaktowa Allport” oparta na konceptualizacji kategorii grup kulturowych. Podejście to zmniejsza uprzedzenia i promuje pozytywne nastawienie do grupy zewnętrznej w określonych warunkach. Allport twierdzi, że kiedy ludzie mają możliwość komunikowania się z innymi, są w stanie zrozumieć i docenić różne punkty widzenia dotyczące ich stylu życia.

Kluczem jest zarządzanie tą komunikacją i mediowanie wszelkich konfliktów.

Allport identyfikuje 5 warunków pozytywnego kontaktu:

  • Równy status: obie grupy muszą angażować się na równi w związku. Członkowie grupy powinni mieć podobne pochodzenie i cechy. Różnice w środowisku akademickim, bogactwo, umiejętności lub doświadczenia powinny być zminimalizowane, jeśli te cechy będą wpływać na postrzeganie prestiżu i rangi w grupie.
  • Wspólne cele: obie grupy muszą pracować nad problemem i dzielić je jako wspólny cel, czasami nazywany „nadrzędnym celem”, który można osiągnąć tylko wtedy, gdy członkowie dwóch lub więcej grup współpracują ze sobą, łącząc swoje wysiłki i zasoby.
  • Współpraca między grupami: obie grupy muszą współpracować ze sobą dla wspólnych celów bez konkurencji.
  • Wsparcie władz, prawa lub zwyczajów: obie grupy muszą uznać pewne autorytety, które wspierają kontakt i interakcje między grupami. Kontakt powinien zachęcać do przyjaznych, pomocnych postaw i potępiać grupowe porównania grup.
  • Osobista interakcja: Sytuacja kontaktu musi obejmować nieformalną, osobistą interakcję z członkami grupy. Członkowie grup będących w konflikcie muszą łączyć się ze sobą. Bez tego kryterium uczą się bardzo niewiele o sobie nawzajem, a przyjaźnie między grupami nie występują.

Uprzedzenia a promowanie wartości

Relacja między obywatelami, mieszkańcami i lokalnymi obywatelami w skali sąsiedztwa tworzy szersze poczucie wspólnego interesu. Ludzie muszą dzielić rzeczy wspólne, aby żyć razem. Szczególne znaczenie ma kilka czynników:

  • Zaufanie: ludzie muszą ufać sobie nawzajem, aby przestrzegać zasad.
  • Solidarność: ludzie muszą nadal doceniać wartość przyczyniającą się do dobra wspólnego, nawet jeśli nie odnoszą bezpośredniej korzyści.
  • Wzmocnienie pozycji: ludzie czują, że mają głos, który jest słuchany i zaangażowany. Mają zdolność do samodzielnego podejmowania działań i inicjowania zmian.
  • Udział: ludzie biorą udział w działaniach społecznych i społeczności.
  • Działalność stowarzyszeniowa i wspólny cel: ludzie współpracują ze sobą poprzez tworzenie formalnych i nieformalnych grup w celu rozwijania swoich interesów.
  • Wspieranie sieci i wzajemności: Ludzie i organizacje współpracują ze sobą, aby wspierać się nawzajem dla wzajemnego lub jednostronnego zysku. Oczekują, że pomoc zostanie udzielona lub otrzymana od innych w razie potrzeby.
  • Zbiorowe normy i wartości: ludzie mają wspólne normy i wartości. Tolerują i szanują normy i wartości innych ludzi.
  • Bezpieczeństwo: ludzie czują się bezpiecznie w swoim sąsiedztwie i nie są ograniczeni w wykorzystywaniu przestrzeni publicznej przez strach.
  • Przynależność: ludzie czują się związani z sąsiadami i miejscem.

Wiemy, że przestrzeń publiczna jest  niezwykle ważna, ponieważ ludzie często spotykają się ze sobą. Wartości takie jak zaufanie i solidarność, często budowane są częściowo dzięki znajomości. Stopniowe znoszenie barier „inności” oraz uznanie wspólnych interesów i wspólnego człowieczeństwa między obcymi buduje z czasem znajomość. Z tego samego powodu miejsca, w których ludzie wchodzą w interakcje z państwem, odgrywają istotną rolę w budowaniu zaufania obywateli do państwa.

 

 

 


WYKORZYSTANO ORYGINALNY TEKST AUTORSTWA Nohy Nasser, www.melasocialenterprise.com/reversing-prejudice-how-public-spaces-can-dispel-myths-of-the-other [2017-12-02]
PRZEKŁAD: JUSTYNA KAPELAN
OPRACOWANIE: DR HAB. AGNIESZKA WILCZYŃSKA

Moduł V Projektu Bohaterskiej Wyobraźni – 

PRZEZWYCIĘŻANIE UPRZEDZEŃ I DYSKRYMINACJI