">">">">">

Stanfordzki Eksperyment Więzienny

Psychologia społeczna na srebrnym ekranie

Film o słynnym stanfordzkim eksperymencie zdobył nagrodę im. Alfreda P. Sloana w kategorii debiutów na festiwalu filmowym w Sundance.

2015-03-upfront-screen_tcm7-182644

Jeden z najbardziej znanych eksperymentów psychologii społecznej został wykorzystany do scenariusza filmu dramatyczego. „Stanfordzki Eksperyment Więzienny” zadebiutował na dorocznym festiwalu filmowym Sundance, organizowanym dla niezależnych filmów dokumentalnych. Festiwal odbył się w styczniu w Park City w amerykańskim stanie Utah.

SundanceFilm zdobył nagrodę filmową i pieniężną sfinansowaną przez fundację Alfreda P. Sloana. Fundacja ta nagradza produkcje promujące naukę. Film zdobył również nagrodę w kategorii scenariusze.

W filmie występuje Billy Crudup jako sam Philip Zimbardo, Profesor który prowadził badania w podziemiach budynku psychologii Uniwersytetu Stanford w sierpniu 1971 roku. Podziemia Uniwersytetu zostały zaadaptowane na więzienie, aby sprawdzić moc sytuacji społecznych w starciu z indywidualnymi cechami osobowości. jupiterimages_kraty_rece_cela_wiezienie_640

Profesor Zimbardo był osobiście zaangażowany w tworzenie scenariusza i odwiedził plan filmowy w Burnak, w Kalifornii. Potwierdził również, że film odzwierciedla wydarzenia i szczegóły jego badania. Stanfordzki eksperyment miał trwać 2 tygodnie, ale zakończył się po zaledwie 6 dniach, ze względu na emocjonalne nadużycia ze strony studentów grających role strażników i cierpienia doznawane przez tych, którzy grali role więźniów.


„W tym filmie nie ma niczego, co nie wydarzyło się w trakcie badania. Co więcej, w rzeczywistości, w filmie nie przedstawiono wielu rzeczy, oryginalne badanie miało w sobie jeszcze więcej dramatyzmu” – mówi Profesor Zimbardo.

Poza Profesorem Zimbardo i jego ówczesną towarzyszką, a obecnie żoną Christiną Maslach, graną przez Olivię Thirby, w filmowej wersji zmieniono imiona wszystkich innych zaangażowanych w eksperyment osób.

W badaniu brało udział 24 studentów płci męskiej, rekrutowanych poprzez ogłoszenie w gazecie, informujące o naborze do eksperymentu w roli więźniów i strażników.

Dwóch absolwentów uczelni i jeden student pomagali Profesorowi Zimbardo w badaniu. Zaangażowano także konsultantów więziennych i prawnych, aby nadzorowali fałszywe aresztowania.Debby Wong, Zuma Press

Podczas trwania projektu słychać było wzmożoną krytykę dotycząca etyki i istotności problemów, a także uwagi, że uczestnicy celowo udramatyzowywali przypisane im role – Profesor Zimbardo ma nadzieję, że przedstawienie tego badania opinii publicznej pobudzi większe zainteresowanie reformą więziennictwa.


„Chciałbym wykorzystać rozgłos o tym badaniu w pozytywny sposób” – mówi Profesor.

Producenci filmu po raz pierwszy zaproponowali profesorowi nakręcenie filmu na podstawie jego badania już 35 lat temu. Scenariusz krążył wśród różnych studiów filmowych przez kilkadziesiąt lat, z różnymi kombinacjami obsady i reżyserów – w tym z Leonardo Di Caprio w roli uczestnika badania i Benicio Del Toro w roli Profesora Zimbardo. Kiedy aktualna obsada została ustalona Profesor spotkał się z B. Crudupem na planie filmowym i podzielił się z nim swoimi doświadczeniami z prowadzenia eksperymentu.

„Powiedziałem mu, że powinien bardziej gestykulować, aby wyglądać jak Włoch” – wspomina Profesor Zimbardo.

Reżyser Kyle Patrick Alvarez ma nadzieję, że film zainspiruje ludzi, aby mogli dowiedzieć się więcej o samym eksperymencie i jego znaczeniu dla współczesnych debat o nadużywaniu władzy.


indiewire

„Mam nadzieję, że wywoła to konwersacje, argumenty i obawy o tym jak działamy jako ludzie, a nie tylko pokaże swoisty punkt widzenia: dobry facet/zły facet, w praktyce”.

Na festiwalu Sundance zadebiutował również inny psychologiczny film „Eksperymentator”. Produkcja ta przedstawia szczegóły pracy nieżyjącego już psychologa społecznego Stanleya Miligrama, który uczęszczał do jednej szkoły średniej z Profesorem Philipem Zimbardo. W „Eksperymentatorze” możemy zobaczyć Petera Sarsgaarda jako Stanleya Miligrama i Winone Ryder jako jego żonę – Sashę.


Oryginalny tekst autorstwa Jamie Chamberlin’a znajduje się w marcowym wydaniu amerykańskiego „Monitor of Psychology”, pod adresem: http://www.apamonitor-digital.org/apamonitor/201503#pg1
Przekład: Justyna Kapelan
Opracowanie: dr Agnieszka Wilczyńska

Wyrażasz zgodę na tzw. "ciasteczka" korzystając z tej witryny internetowej. Więcej informacji..

Pliki cookies na tej stronie internetowej są włączone, aby zapewnić Ci jak najlepsze przeglądanie. Jeśli używasz tej witryny bez zmiany ustawień plików cookie po kliknięciu "Akceptuj", to wyrażasz zgodę na to zgodę. Wyciąg z polityki bezpieczeństwa: §3. Pliki cookies 17. Witryna www.hip.org.pl używa cookies. Są to niewielkie pliki tekstowe wysyłane przez serwer www i przechowywane przez oprogramowanie komputera przeglądarki. Kiedy przeglądarka ponownie połączy się ze stroną, witryna rozpoznaje rodzaj urządzenia, z którego łączy się użytkownik. Parametry pozwalają na odczytanie informacji w nich zawartych jedynie serwerowi, który je utworzył. Cookies ułatwiają więc korzystanie z wcześniej odwiedzonych witryn. Gromadzone informacje dotyczą adresu IP, typu wykorzystywanej przeglądarki, języka, rodzaju systemu operacyjnego, dostawcy usług internetowych, informacji o czasie i dacie, lokalizacji oraz informacji przesyłanych do witryny za pośrednictwem formularza kontaktowego. 18. Zebrane dane służą do monitorowania i sprawdzenia, w jaki sposób użytkownicy korzystają z naszych witryn, aby usprawniać funkcjonowanie serwisu zapewniając bardziej efektywną i bezproblemową nawigację. Stosujemy pliki cookies, aby zagwarantować najwyższy standard wygody naszej witryny, a zebrane dane są wykorzystywane jedynie wewnątrz firmy w celu optymalizacji działań.

Zamknij.