Komunikat Profesora Zimbardo

Eksperyment w więzieniu w Stanford – kluczowy komunikat Profesora  Zimbardo

Ostatnia fala krytyki internetowej atakująca autentyczność i wartość eksperymentu z więzienia w Stanford (SPE) z 1971 r. jest całkowicie bezpodstawna.

Żadna z krytycznych uwag nie zmienia wyraźnego wyniku eksperymentu, że zmienne społeczne i sytuacyjne mogą wpływać na zachowanie niektórych osób. Eksperyment służy jako ostrzeżenie – co może spotkać każdego z nas, jeśli nie doceniamy potęgi ról społecznych i zewnętrznych nacisków, wpływających na nasze działania.

Wyjaśnienie dlaczego coś robimy, nie wyklucza odpowiedzialności za nasze zachowanie. Ludzie zawsze ponoszą odpowiedzialność za konsekwencje swoich działań – osobiście, społecznie i prawnie. Było to prawdą podczas procesów norymberskich nazistowskich lekarzy i innych ludzi, którzy wiele lat temu twierdzili, że „po prostu wykonywali swoją robotę„, ale nadal byli pociągani do odpowiedzialności za popełnione okrucieństwa. To prawda aktualna również dzisiaj.

Obecnie, w naszym hiper-połączonym świecie, szczególnie istotne wydaje się zrozumienie podatności na zmienne społeczne i sytuacyjne, które mogą wpływać na nasz sposób myślenia i zachowania, od rozmów na Facebooku do fałszywych wiadomości. Każdy z nas może odnosić korzyści z bycia podatnym na dynamikę występującą we wszystkich interakcjach międzyludzkich.

Tło: Eksperyment stanfordzki (SPE) jest światowej sławy eksperymentem psychologicznym przeprowadzonym przez Philipa Zimbardo i jego współpracowników na Uniwersytecie Stanford w 1971 roku. SPE polegał na symulacji więzienia, gdzie opłaconym wolontariuszom (z wielu różnych szkół wyższych)  losowo przydzielano role: „strażników” lub „więźniów”.  W ciągu kilku dni odgrywali swoje role z ogromną dozą wyobraźni.
Niektórzy strażnicy stali się okrutni i sadystyczni, a wielu więźniów stało się uległych i przygnębionych. Jeden z nich, po emocjonalnym załamaniu, po zaledwie 36 godzinach, kiedy został sponiewierany  przez strażników, zakończył udział w badaniu. Czterech innych więźniów również opuściło „wiezienie” wcześniej z podobnych ekstremalnych przyczyn emocjonalnych lub medycznych. Dwutygodniowy eksperyment zakończył się po sześciu dniach w trosce o zdrowie uczniów. Szeroko zakrojone działania następcze nie wykazały żadnych trwałych negatywnych konsekwencji bycia więźniem lub strażnikiem w tym symulowanym więzieniu.

Profesor Zimbardo był pierwszym, który przyznał się do błędów w badaniu, ale podtrzymuje on wnioski i wagę naukową.

Odpowiedzi na ostatnią krytykę:

  • Czy konsultant więzienia SPE Carlo Prescott powiedział, że eksperyment był błędny
    i nieuczciwy?

Nie. Chociaż pod jego nazwiskiem pojawił się 2005 r. utwór krytykujący SPE. Carlo zawsze zaprzeczył, że jest jego autorem. Powiedział, że podejrzewa, że ​​pochodzi on od niezadowolonego współpracownika rozgniewanego po odrzuceniu przez Profesora Zimbardo jego propozycji.

  • Czy pouczenie jednego strażnika o „twardym” nastawieniu w roli strażnika zakłócało wyniki badań?

Nie. To, że wartownik jest twardy, nie oznacza, że ​​chce być okrutny lub sadystyczny. Podczas SPE strażnicy prezentowali szeroki zakres zachowań. Więźniowie uważali niektórych za dobrych a innych za złych. To podważa wszelkie zarzuty, że instrukcje „twarde” zniekształcają odkrycia, wielu strażników stawało się gorszymi  w miarę upływu czasu.

  • Jeden ze strażników mówi teraz, że udawał. Czy to prawda?

Nie. Ten strażnik (David Eshelman), którego więźniowie nazywali John’em Wayne’m, ponieważ zachowywał się jak niekontrolowany kowboj, zachowywał się coraz gorzej podczas każdej z nocnych zmian. Wykroczył daleko poza wszelkie udawanie, by pokazać niewyobrażalne rodzaje sadystycznej dominacji nad więźniami.

  • Czy „więzień” Doug Korpi udawał emocjonalne załamanie?

Nie. Korpi kilkakrotnie zmieniał swoją historię, ale potwierdził w filmie dokumentalnym z 1992 roku „Cichy szał”, że „było to doświadczenie utraty kontroli, zarówno sytuacji, jak i uczuć”.

  • Dlaczego brytyjski zespół badawczy nie powielał ustaleń SPE?

Opierając się na założeniu SPE, ten „eksperyment” był w rzeczywistości telewizyjnym reality show, który w żaden sposób nie odtwarzał podstawowych warunków SPE. Dlatego nie miał żadnych użytecznych porównań.

  • Czy wczesne publikacje SPE pojawiały się poza recenzowanymi czasopismami, aby uniknąć odrzucenia?

Nie. Pierwsze sprawozdanie z badań zostało opublikowane w Naval Research Reviews, ponieważ to od nich pochodziły fundusze. Kolejna publikacja znalazła się w International Journal of Criminology and Penology. W 1973 r. relacja ze SPE została opublikowana w The New York Times Magazine – by zaangażować ogólnokrajową publiczność. Badania zostały następnie opublikowane w innych recenzowanych czasopismach i książkach, w tym „American Psychologist”.

  • Czy wszystkie materiały badawcze z SPE są publicznie dostępne?

Tak. Wszystkie dokumenty z SPE są publicznie dostępne w archiwach Uniwersytetu Stanford i Muzeum Psychologii Uniwersytetu Akron. Wszystkie oryginalne filmy, transkrypcje i zdjęcia są dostępne od połowy lat 70. w sieci Supersite Social Psychology Network, która przekierowuje do strony eksperymentu. Wszystkie pozostałe dokumenty są publicznie dostępne, ponieważ Profesor Zimbardo opublikował „Efekt Lucyfera” w 2007 roku.


Przetłumaczono z „The Stanford Prison Experiment – Zimbardo Key Messaging (July 3, 2018)” – rozwinięcie komunikatu – www.prisonexp.org/response/ (ang.)

Wyrażasz zgodę na tzw. "ciasteczka" korzystając z tej witryny internetowej. Więcej informacji..

Pliki cookies na tej stronie internetowej są włączone, aby zapewnić Ci jak najlepsze przeglądanie. Jeśli używasz tej witryny bez zmiany ustawień plików cookie po kliknięciu "Akceptuj", to wyrażasz zgodę na to zgodę. Wyciąg z polityki bezpieczeństwa: §3. Pliki cookies 17. Witryna www.hip.org.pl używa cookies. Są to niewielkie pliki tekstowe wysyłane przez serwer www i przechowywane przez oprogramowanie komputera przeglądarki. Kiedy przeglądarka ponownie połączy się ze stroną, witryna rozpoznaje rodzaj urządzenia, z którego łączy się użytkownik. Parametry pozwalają na odczytanie informacji w nich zawartych jedynie serwerowi, który je utworzył. Cookies ułatwiają więc korzystanie z wcześniej odwiedzonych witryn. Gromadzone informacje dotyczą adresu IP, typu wykorzystywanej przeglądarki, języka, rodzaju systemu operacyjnego, dostawcy usług internetowych, informacji o czasie i dacie, lokalizacji oraz informacji przesyłanych do witryny za pośrednictwem formularza kontaktowego. 18. Zebrane dane służą do monitorowania i sprawdzenia, w jaki sposób użytkownicy korzystają z naszych witryn, aby usprawniać funkcjonowanie serwisu zapewniając bardziej efektywną i bezproblemową nawigację. Stosujemy pliki cookies, aby zagwarantować najwyższy standard wygody naszej witryny, a zebrane dane są wykorzystywane jedynie wewnątrz firmy w celu optymalizacji działań.

Zamknij.