">">">">">

Gapie wobec cyberprzemocy

Widząc kogoś atakowanego na Twoich oczach, przechodzisz dalej zakładając, że ktoś inny się zatrzyma czy próbujesz pomóc potrzebującemu?


Wielokrotnie podkreślaliśmy, że efekt gapia to nic innego, jak sytuacja, kiedy potrzebujący pomocy jej nie otrzymuje, ponieważ potencjalny wybawiciel zakłada, że ktoś inny to zrobi. W konsekwencji, będąc w tłumie, nie czujemy się zobligowani do pomocy, tak jak ma to miejsce w sytuacji, kiedy jesteśmy sami.


Jak to wygląda w sieci? Dla jej użytkowników, różnica między gapiem a aktywnym uczestnikiem może być bardzo niejasna.

Odpowiedzialność bardzo często wykracza poza osobę, która tworzy posty „szkodliwych treści” w sieci.

Udostępnianie lub komentowanie treści na portalach społecznościowych, subskrypcja, tworzenie internetowych postów mających na celu upokorzenie lub wyrządzenie szkody uznawane jest za cyberprzemoc

Badania przeprowadzone przez Roberta Thornberg’a w 2007 roku usystematyzowały kilka powodów, z racji których dzieci nie pomagają, kiedy ich kolega znajdzie się w niebezpieczeństwie. Robertapril20122-small


 

powody

Wspomniane badania pokazały, że gap może zacząć reagować pod wpływem mentora, będąc świadkiem zastraszania, a sama interwencja jest bardziej prawdopodobna, kiedy jednym z czynników mobilizujących jest presja grupy rówieśniczej.

 

Wiele sposobów interwencji dąży do zmiany zachowań gapiów poprzez odnoszenie się do presji, aby zachęcić do ujawnienia i rozprzestrzeniania anty-zastraszającego stosunku dla przeciwdziałania przemocy.

b20

 

Jak wpływać na młodzież w Internecie, aby stawali się bohaterami a nie gapiami? Najprościej i najlepiej zachęcać ich do podejmowania aktywnej roli poprzez łatwe do wykonania przykłady. Proste kroki mogą znacznie pomóc rozproszyć potencjalnie wybuchową sytuację.

Zgłaszajmy treści, które uważamy za nieodpowiednie, raportujmy przykłady cyberprzemocy i próbujmy dotrzeć do osób zastraszanych, aby młodzi ludzie się o nich dowiedzieli i mogli zaoferować im wsparcie.

Kiedy gap bezpiecznie i skutecznie będzie wspierał ofiary, jednocześnie uzmysławiając tyranom szkolnych i domowych podwórek, że jego/jej zachowanie jest nieakceptowalne, to może zainspirować innych do podejmowania podobnych działań i tym samym zmniejszać negatywne skutki cyberprzemocy.

Razem ze szkołami, rodzicami i resztą świata, młodzi ludzie odgrywają bardzo ważną rolę w zwalczaniu cyberprzemocy.

Problem zastraszania nie zniknie, jeżeli nikt nic nie zrobi!

„Do nas wszystkich należy stworzenie i ukształtowanie przestrzeni online, która będzie się nam podobała i w której będziemy spędzać czas.” – Ruairi Quinn [były irlandzki minister edukacji – przyp. tłum.]

„Trzeba przeciwstawiać się zastraszaniu, bez względu na to czy chodzi o to internetowe czy o świat rzeczywisty, w bezpieczny, ale i skuteczny sposób. Bezpośrednia konfrontacja z kimś, kto jest agresywny, nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem. Możemy zgłaszać przejawy przemocy w Internecie, próbować dotrzeć do ofiar i je wesprzeć, a także poinformować zaufaną dorosłą osobę” – Martin Callinan [emerytowany zwierzchnik irlandzkich służb policyjnych – przyp. tłum.]

 



 

Wykorzystano oryginalny tekst ze strony webwise.ie
Przekład: Justyna Kapelan
Opracowanie: dr Agnieszka Wilczyńska