Zastraszanie i nękanie w obecnych czasach

Jak wygląda zastraszanie i nękanie w obecnych czasach? 

  • Zastraszanie fizyczne – bezpośrednie używanie siły fizycznej, której celem jest skrzywdzenie kogoś poprzez uderzenie, popchnięcie, kopnięcie, schwytanie lub nawet przytrzymywanie głową w dół. Zastraszanie fizyczne to także zabranie lub zniszczenie czyjejś własności, kradzież i wyłudzanie pieniędzy.
  • Zastraszanie werbalne – używanie słów, aby kogoś zranić. To grożenie, drwiny, obrażanie, sarkazm, przezywanie, drażnienie, wypisywanie obraźliwych słów, wyśmiewanie się. Ponadto, zastraszanie werbalne to również obraźliwe gesty, takie jak robienie min, przewracanie oczami, wrogie wpatrywanie się i opluwanie.
  • Grupowe nękanie – zostawianie kogoś poza grupą albo celowe wykluczanie go, plotkowanie, drażnienie, szeptanie i rozpowszechnianie plotek. To również odwracanie się od kogoś, niezauważanie go, ostracyzm i traktowanie jak kozła ofiarnego.
  • Cyber-nękanie – używanie telefonów komórkowych, wiadomości tekstowych, wiadomości e-mail, blogów etc. i publikowanie postów ośmieszających kogoś. Przykładami cyber-nękania jest także wysyłanie gróźb i obraźliwych wiadomości za pomocą wymienionych wyżej środków, oraz rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji, które mogą zrujnować czyjąś reputację.
  • Molestowanie – obraźliwe i potencjalnie niebezpieczne zachowania, takie jak używanie skrajnie nieodpowiednich słów, zadawanie obraźliwych pytań, prześladowanie, używanie siły fizycznej lub składanie niechcianych propozycji seksualnych. Molestowanie seksualne jest bardzo trwałą formą prześladowania, a skutki odmowy mogą się okazać bardzo szkodliwe dla jego ofiary. Zazwyczaj molestowanie jest procesem powtarzalnym, ale oczywiście nie zawsze.
  • Rodzice publicznie zawstydzający swoje dzieci – niektórzy rodzice za pomocą mediów społecznościowych zawstydzają swoje dzieci pokazując różne zachowania, które oni sami uważają za zawstydzające. Zdjęcia dzieci i młodzieży z długimi włosami obciętymi przez rodziców, kartki z napisami mówiącymi „Jestem kłamcą i złodziejem”, „Jestem na drodze do niepowodzenia” (przykłady z mag. Time, The View, 6-13 Lipca 2015, s. 27-28).

Zastraszanie i prześladowanie może się zdarzyć wszędzie, w każdej szkole, w biednym i bogatym środowisku, w szkole publicznej i prywatnej, żeńskiej lub męskiej, a także koedukacyjnej, konserwatywnej lub progresywnej. Do takich wypadków dochodzi w klasie lub poza nią, w miejscu pracy i w świecie wirtualnym. Mężczyźni i kobiety są jednakowymi celami zastraszań. W większości wypadków chłopcy zastraszają chłopców, a dziewczęta prześladują swoje koleżanki.

 

Evelyn Field, autorka pracy „Blokowanie prześladowań: Sześć sekretnych sposobów, które pomogą dzieciom poradzić sobie z dokuczaniem i prześladowaniami” (ang. „Bully Blocking: Six Secrets to Help Children Deal with Teasing and Bullying “) wyjaśnia:

“Prześladowanie to gra, w której niektóre dzieci systematycznie nadużywają swojej siły. Na początku każdego roku prześladowcy udają się na polowania w poszukiwaniu odpowiednich celów… Chłopcy często wykorzystują zastraszanie jako taktykę, aby zyskać reputację, natomiast dziewczęta aby ją ochronić. Chłopcy są łowcami, należącymi do dużych hierarchicznych grup. Zazwyczaj nękają otwarcie i preferują fizyczne formy zastraszania. Skupiają się oni na osobistych osiągnięciach i działaniach opartych o ich tężyznę fizyczną. Rzadko stosują takie taktyki jak dokuczanie i inne pośrednie formy nękania (które są faworyzowane przez dziewczęta)” [s. 7-8]

Niektórzy twierdzą, że obecnie prześladowanie wcale nie jest gorsze niż było kiedyś, a dzieci powinny po prostu „wziąć się w garść”, inni natomiast uważają, że obecnie sprawy zaszły już o wiele dalej. Zastraszanie stało się międzynarodowym problemem wskutek eskalacji przemocy i liczby samobójstw nastolatków związanych z cyber-nękaniem.

„Technologia nie wpływa radykalnie na zmiany w tej materii, ale sprawia, że to co dzieje się daleko od nas, staje się bardziej widoczne” – mówi Danah Boyd, naukowiec badający media społecznościowe.

Nie sposób zatem zaprzeczyć wpływowi Internetu na problem zastraszania i nękania. Ze względu na przepustowość i zasięg sieci, a także anonimowość użytkowników, dehumanizacja stała się nie tylko łatwiejsza, ale zwiększył się jej zasięg i skutki (śmiertelność).

Co ciekawe, najwcześniejszym wystąpieniem cyber-nękania były anonimowe ataki wykorzystywane przeciw Monice Lewinsky, zanim Internet się rozwinął, a po tym jak odkryto jaka relacja łączyła ją z jej szefem – Prezydentem Stanów Zjednoczonych, Billem Cintonem. W swoim wystąpieniu podczas konferencji TED w 2015 roku, Monika Lewinsky opisała ze szczegółami wstyd i krzywdę, jakiej doświadczyła od tajnych napastników.



FRAGMENT ORYGINALNEGO TEKSTU AUTORSTWA Profesora PHILIPA ZIMBARDO Z WWW.HEROICIMAGINATION.ORG [05.05.2017]. Całość POCHODZI Z KSIĄŻKI P.ZIMBARDO pt.”Core Concepts in Psychology 8th ed.” (2017).
PRZEKŁAD: JUSTYNA KAPELAN
OPRACOWANIE: DR AGNIESZKA WILCZYŃSKA

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *