">">">">">

Poczucie przynależności

Wśród młodzieży i dzieci, podobnie jak u dorosłych często obserwujemy brak osobistego zaangażowania w sytuacjach kiedy ktoś potrzebuje pomocy. Często jest to wręcz nietolerancja inności oraz brak akceptacji dla  “słabości”. Powyższe zachowania mogą prowadzić do wykluczania społecznego i w konsekwencji do deprywacji jednej z najważniejszych potrzeb człowieka – POTRZEBY PRZYNALEŻNOŚCI.

PotrzebaPrzynaleznosciDoGrupy

Zauważamy, że w sytuacjach wyśmiewania czy znęcania się nad innymi – postronni obserwatorzy przechodzą biernie – nie pomagając. Efekt ten został opisany w psychologii społecznej jako Bystander Effect (czyli tzw. efekt biernego widza). Ludzie stosują się do swoistej reguły: „nie pomagać, nie wtrącać się” – i zachowują się dokładnie tak jak pozostała obserwowana większość (większość z nas tak naprawdę nie zastanawia się nad wpływem tego mechanizmu na własne zachowanie). Naszym zadaniem jako psychologów, pedagogów i terapeutów jest przygotować młodzież i dzieci do tego aby właśnie zareagować, ponieważ nawet minimalna pomoc może odwrócić całkowicie bieg wypadków, poprzez zmianę niepisanej reguły związanej z „nie wtrącaniem się” na: „pomagam” i „zareaguję”.  Program takich działań edukacyjnych został opracowany przez Profesora Philipa Zimbardo w ramach Projektu Bohaterskiej Wyobraźni.

Jakie są pozytywne skutki doświadczania poczucia przynależności przez młodzież?

W jaki sposób potrzeba przynależności jest zaspokajana przez człowieka?

 

Jak to się dzieje, że dzieci i młodzież  czują się odrzucane w środowisku, w którym dorastają?

 

Czym jest poczucie przynależności,  i jak może być kształtowane?

 

 

Zapraszamy do lektury artykułu dr Agnieszki Wilczyńskiej, odpowiadającego na powyższe pytania,  który prezentujemy w dziale:

Wywiady i reportaże – Poczucie przynależności

uwarunkowania_radzenia_wyd_2_okl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *